Ο Γιώργος Ζαβίρας γεννήθηκε στη Σιάτιστα της Κοζάνης το 1744 και σπούδασε στην Θεσσαλονίκη. Ηταν μόλις 16 ετών όταν ήρθε στην Ουγγαρία. Στο Ráckeve δούλευε ως εμποροϋπάλληλος, αργότερα όμως μετακόμισε στο Kalocsa να διατηρεί το δικό του κατάστημα. Πέραν της ελληνικής γλώσσας έμαθε την ουγγρική, την γερμανική, την ιταλική, και την λατινική, και παρά το γεγονός ότι ήταν χοντρέμπορος, ενδιαφερόταν για την φιλοφοφία και για την φιλολογία, και επίσης ήταν άνθρωπος της Εκκλησίας. Ιδρυσε το ελληνικό σχολείο στο Kalocsa το οποίο λειτουργούσε με δικές του δαπάνες. Κατά τα ταξίδιά του σε άλλες ευρωπαικές χώρες, τα οποία έκανε για εμπορικούς σκοπούς, αγόρασε και βιβλία για την προσωπική του βιβλιοθήκη, που ήτανε διάσημη στην Ουγγαρία στην εποχή του.
Έγραψε εργασίες μεαξύ άλλων πάνω στην ιστορία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, πάνω στον ελληνικό πολιτισμό της εποχής, στην Τουρκοκρατία και στο Άγιο Στέμμα της Ουγγαρίας. Επίσης έγραψε πολλά βιβλία για τους έλληνες μαθητές των ελληνικών σχολειών, για ιστορία, γεωγραφία, πίστη και αλλά πεδία. Έκανα και πρακτικά εγχειρίδια ελληνουγγρικής γλώσσης Πέθανε στην Ουγγαρία το 1804.
Σήμερα μόνο ένα μέρος της βιβλιοθήκης του έχει μείνει ανέπαφο. Αρκετά βιβλιά του βρίσκονται στο εκκλησιαστική βιβλιοθήκη του Κετσκεμέτ. Η διατήρηση, η συντήρηση και η προστασία της εναπομεινούσης βαρύτιμής συλλογής αυτής με την βοήθεια των ελλήνων είναι η εντεταλμένη αποστολή και το διατεταγμένο καθήκον του μέλλοντος.
Από τα έργα του Ζαβιρά
Μεταφράσεις
Ιερά Ιστορία της Παλαιάς και Νέας Διαθήκης, Πέστη, 1787
Βιβλιοθήκη Πολεμική
Πολιτική κατάστασις της Ουγγαρίας (δεν διασώθηκε)
Στοιχεία Γεωγραφία
Πρωτότυπα έργα
Νέα Ελλάς ή Ελληνικόν Θέατρον, 1872
Ονοματολογία Βοτανική, Πέστη, 1787
Πατριαρχική Ιστορία της Κωνσταντινουπόλεως
Περί της νηστείας της Τετράδος και Σαββάτου
Σύμμεικτα ιερά
Σύνταγμα περί της ενώσεως και κράσεως του Ιερού Ποτηρίου της Θείας Ευχαριστίας
Περί των αρχαίων ελληνικών, ρωμαϊκών και εβραϊκών νομισμάτων